Yamantau wint Lawijtstrijd 2012
Het prille Yamantau heeft de achtste editie van Lawijtstrijd gewonnen. De jonge postrockers haalden het tijdens een fantastische finale in De Casino nipt maar met verve van Band of Eli, Fun in Acapulco, Pauwel De Meyer en Whale Machine. Op naar Lawijtstrijd 2013. Inschrijven is mogelijk vanaf december 2012 …
Whale Machine wint laatste voorronde!
De ribfluwelen stemmen en doordachte progressies maakten van in het begin van de set een sterke indruk. De jury zag heel wat groeipotentieel in dit ensemble en ontvangt hen met graagte in de finale op 27 april in Concertzaal De casino. Irma Du Preez zette een feeëriek spektakel neer. Haar opmerkelijke waarachtigheid werd zeker gesmaakt. Het duo Shoot To Thrill knalde er een strakke en overtuigende Rock Set door. Ook het technisch sterke Generation Firefox trok de kaart van de gitaar, maar dan in een volledige bezetting.
DE LINE UP VOOR DE FINALE (SPEELVOLGORDE BEKEND NA LOTING)
BAND OF ELI
YAMANTAU
FUN IN ACAPULCO
PAUWEL DE MEYER
WHALE MACHINE
———————————————————————————————————-
Pauwel De Meyer: ode aan de kwetsbaarheid
Geen scheurende gitaren of brullend tuig naar de finale deze keer. Pauwel De Meyer zoog de volle aandacht van een opgehitst Lawijtstrijdpubliek naar zich toe. Kwetsbaar, waarachtig, subtiel, dynamisch en vooral heel mooi. Goed voor een finaleplaats en de publieksprijs.
Myopia beet de spits af en kon overtuigen met een heel mooi vocaal dubbelspel op een mals bedje van melodische pop. M.a.r.v.a. bracht een ludieke toch muzikaal strontgoeie set, voortgetrokken door een overtuigende performance van een man op de rand van de afgrond. Ook Cripple Crow liet een sterke indruk na. Sterke songs en met een fijne korrel. Een mooie voorronde dus…
———————————————————————————————————-
Fun in Acapulco naar de finale!
Fun In Acapulco overtuigde zowel jury als publiek met een beukende grunge set in een nokvol Kompas. Een gezonde portie testosteron mist ook na de jaren ’90 zijn doel niet. Opener Birdy Richman kon in die zin het publiek al aardig opwarmen. En dan was er Unpayable die ondanks een absurd enthousiaste frontman en een behoorlijk mature ritmesectie toch het onderspit moest delven. Het zelfde kan gezegd voor Oceanside die technisch knap werk afleverden. Een leuke avond dus met een nog leukere afterparty in café ‘t Hemelrijk, alwaar de dageraad reeds toelachte bij opslurpen van het laatste gerstenat. Sint-Niklaas leeft!
———————————————————————————————————
Yamantau wint 2e finaleplaats en publieksprijs Lawijtstrijd 2012
Mooi resonerende gitaartapijtjes, een weloverwogen dynamiek en knap gitaarwerk van een piepjonge frontman leverden Yamantau op hun allereerste optreden zowel een finaleplaats als de publieksprijs op. We zagen mature Post-Rock die nu en dan overhelde naar de Grunge.
De jaren ’90 werden ook bij We Won Two Trees in ere hersteld. Kurt Cobain woont in Kruibeke en heeft borsten! Melodische zang met een lichte korrel ondersteund door nonchalant doch hyperstrak gitaarwerk. Spijtig genoeg mocht er niet gerookt werden in de zaal.
Waardige opener was het feestelijke Nevermind Nessie. Vooral uit de traditionele folkintermezzo’s bleek een absolute beheersing van enkele traditionele instrumenten.
5 AM Friday ging er voluit voor en zette een stevige knaller van een set neer maar ook zij moesten het onderspit delven.
———————————————————————————————————-
Band of Eli kaapt eerste finaleplaats van Lawijtstrijd 2012!
Frontman Ely De Prycker overtuigde met strak gepolijste ‘70s rock. Ondersteund door een goed geoliede ritmesectie legde hij een verbluffend technisch perfectionisme aan de dag. Zowel op gitaar als vocaal trakteerde hij het publiek op een paar zeer fraaie doch relevante hoogstandjes.
Toch koos het publiek voor de stevige rockshow van The Minority Print. Pokkeherrie en een stevig staaltje performance. Hellyeah!
Ook My Flute Is Like Fruit verdient een eervolle vermelding. Mannen met ballen die niet prat gaan op bewandelde paden. Hun Nederlandstalige electrorock en ongegeneerd zelfrelativeringsvermogen was een verademing in het huidige muzieklandschap. Dankjewel voor de bananen jongens.
Tussen al dat gedreun was er ook Indian Summer. De oase van rust en mooie folky popsongs liet ons even stilstaan bij de zin van het leven.
